تماس با ما
درباره ما
هدایا و نذورات
دلنوشته های کاربران
زیارت مجازی
پرتال امامزادگان کشور
پيام اربعين در زيارت اربعين
سلام بر آن اسير [غم و اندوه و] مصايب سخت عالم و كشته اشک ها. پروردگارا! من گواهى مى‏دهم كه آن حضرت ولّى تو و فرزند ولّى توست، و برگزيده تو و فرزند برگزيده توست كه به لطف و كرمت رستگار شد. تو او را با اعطاي...
چهارشنبه 29 مهر 1394    
بازدید: 285
سلام بر آن اسير [غم و اندوه و] مصايب سخت عالم و كشته اشک ها. پروردگارا! من گواهى مى‏دهم كه آن حضرت ولّى تو و فرزند ولّى توست، و برگزيده تو و فرزند برگزيده توست كه به لطف و كرمت رستگار شد. تو او را با اعطاي مقام شهادت گرامى داشتى و به سعادت مخصوص گردانيدى.»

اربعين حسيني (ع)

«السَّلَامُ عَلَى الْحُسَيْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهِيدِ، السَّلَامُ عَلَى أَسِيرِ الْكُرُبَاتِ وَ قَتِيلِ الْعَبَرَاتِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّهُ وَلِيُّكَ وَ ابْنُ وَلِيِّكَ وَ صَفِيُّكَ وَ ابْنُ صَفِيِّكَ الْفَائِزُ بِكَرَامَتِكَ أَكْرَمْتَهُ بِالشَّهَادَةِ وَ حَبَوْتَهُ بِالسَّعَادَةِ؛ سلام بر حسين مظلوم شهيد. سلام بر آن اسير [غم و اندوه و] مصايب سخت عالم و كشته اشک ها. پروردگارا! من گواهى مى‏دهم كه آن حضرت ولّى تو و فرزند ولّى توست، و برگزيده تو و فرزند برگزيده توست كه به لطف و كرمت رستگار شد. تو او را با اعطاي مقام شهادت گرامى داشتى و به سعادت مخصوص گردانيدى.»

زيارت يکي از مهم‌ترين محورهاي حياتي فرهنگ شيعه مي‌باشد که همواره شيعيان راستين با اين نشانه در طول تاريخ شناخته مي‌شوند.(1) با مروري اجمالي به فرازهايي از زيارت اربعين مي‌توان راز اين اهميت را دريافت. با اينکه عبارات آن کوتاه است؛ امّا محتوايي ظريف و مضامين عالي دارد. اين ارادتنامه شيعه که از ناحيه امام صادق(عليه السلام )، خطاب به حضرت اباعبدالله الحسين(عليه السلام) صادر شده و «صفوان بن مهران جمال» آن را منتشر ساخته و به دست اهلش رسانده است، امروزه مي‌تواند بهترين و کاربردي‌ترين درس ها را براي ما داشته باشد.

احياي فرهنگ شهادت

در اين زيارت کوتاه چندين بار از واژه‌هاي مقدس جهاد و شهادت و جان نثاري در راه احياي ارزش هاي الهي، سخن به ميان آمده است(2) و اين نشانگر اهميت موضوع جهاد و شهادت در مکتب حياتبخش شيعه مي‌باشد.

البته چنان که مي‌دانيم، در نظام ارزشي اسلام، شهادت در راه خدا يک معيار اصيل و معنوي است که ساير امتيازات انساني و اعمال صالح فرد مسلمان را تحت الشعاع خود قرار مي‏دهد و در طبقه بندي ارزش ها و اصول اسلامي، جايگاهي بس رفيع دارد. رسول گرامي اسلام(صلي الله عليه و آله) در اين مورد مي‏فرمايد: «فَوْقَ كُلِّ ذِي بِرٍّ، بِرٌّ، حَتَّى يُقْتَلَ الرَّجُلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، فَإِذَا قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَيْسَ فَوْقَهُ بِرٌّ؛(3) بالاتر از هر نيکي، نيکي ديگري است تا اينکه شخص در راه خدا به شهادت برسد. هنگامي که در راه خدا به شهادت رسيد، ديگر بالاتر از آن نيکي وجود ندارد.»

انسان شهادت طلب که شايستگي خويش را براي رسيدن به اهداف مقدس اثبات مي‏کند و با ايستادگي آگاهانه و مقاومت هوشمندانه هستي خود را در راه مکتبش تقديم مي‌دارد، هرگز روي ذلت و خواري نخواهد ديد و با شهادت در راه خدا به درجات والاي معنوي نائل خواهد شد

اساساً اگر روحيه شهادت ‏طلبي و جهاد در راه خدا در جامعه ‏اي نباشد و افراد آن جامعه به تن پروري و تعلقات مادّي مشغول شوند، سرنوشتي ذلت بار و آينده‏اي حقارت‏ آميز خواهند داشت.

آن قدر توصيه به زيارت اربعين در روايات شده، که خودش کافي است. (بحمدالله اهل عراق هم رعايت مي کنند و در هيچ جاي دنيا چنين اجتماعي به اين عظمت در حد 10 يا 12 ميليون نفر نداريم. با اين زيرساخت هاي عقب مانده و پايين! زيرساخت اصلي اين حرکت، عشق به ابي عبدالله است! نگاه نکن که الان ترور مي کنند و بمب مي گذارند. از قديم همين طور بوده. از هر دو نفر يکي را مي کشتند! باز هم مردم مي رفتند! دست و پا قطع مي کردند! باز هم مردم مي رفتند! الان توي دوازده ميليون نفر، 100 نفر شهيد عددي نيست!)


مقام عبوديت امام حسين عليه السلام

در فرازي از زيارت اربعين مي خوانيم: السَّلاَمُ عَلَى صَفِي اللَّهِ وَ ابْنِ صَفِيهِ السَّلاَمُ عَلَى الْحُسَينِ الْمَظْلُومِ الشَّهِيدِ؛ سلام بر بندة خالص، و فرزند بندة خالص خدا، سلام بر حسين مظلوم شهيد.

عبوديت از ويژگي هاي امام حسين(عليه السلام) و پيروان آن گرامي است. تا فردي به مقام بندگي خالص خدا نرسد، هرگز نمي تواند به سوي کمال حرکت کند. خداوند در قرآن فرموده: (وَ الصَّافَّاتِ صَفًّا)؛ ( صافات / 1) يعني قسم به آن نفوسى كه از روى حقيقت و صميم قلب در حضور من در مقام اطاعت و بندگى خالصانه صف كشيده، مرا براى خود، مراد و مقصود قرار داده، به غير از من به هيچ چيز ديگرى التفات نمى كنند.

و در جايي ديگر بندگي خالصانه را منشأ علم و رحمت الهي قلمداد کرده، مي فرمايد: (فَوَجَدا عَبْداً مِنْ عِبادِنا آتَيناهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَ عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْماً)؛ (کهف/ 65.) [موسي (عليه السلام) و همراهش] بنده اى از بندگان ما را يافتند كه رحمت و موهبت عظيمى از سوى خود به او داده، و علم فراوانى از نزد خود به او آموخته بوديم. اساساً رمز دستيابى امام حسين(عليه السلام) به مقامات والا، عبوديت و تسليم محض خدا بودن آن حضرت بود. همان چيزى كه در هر زيارتي به آن شهادت مى دهيم.



پي نوشت ها:

1. همچنان که امام حسن عسكري(عليه السلام) فرموده است: «عَلَامَاتُ الْمُوْمِنِ خَمْسٌ صَلَاةُ إِحْدَى وَ الْخَمْسِينَ وَ زِيَارَةُ الْأَرْبَعِينَ وَ التَّخَتُّمُ بِالْيَمِينِ وَ تَعْفِيرُ الْجَبِينِ وَ الْجَهْرُ بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم‏؛ پنج چيز از نشانه‏هاى مومن است: گزاردن پنجاه و يك ركعت نماز [واجب و نافله در هر شبانه روز]، زيارت اربعين، انگشتر در دست راست كردن، پيشانى بر خاك ساييدن، و بلند گفتن‏ بسم الله الرحمن الرحيم».( روضة الواعظين و بصيرة المتعظين، ج‏1، ص 195).

2) تهذيب ‏الأحكام، ج6، ص114

3) الكافي، شيخ كليني، دار الكتب الاسلاميه، ج 2، ص 348.

فرآوري: محمدي

بخش اخلاق و عرفان اسلامي تبيان