تماس با ما
درباره ما
هدایا و نذورات
دلنوشته های کاربران
زیارت مجازی
پرتال امامزادگان کشور
جايگاه اربعين حسيني از ديدگاه رهبري
اهميت اربعين از کجاست ؟ صرف اينکه چهل روز از شهادت شهيد مي گذرد ، چه خصوصيتي دارد ؟ اربعين خصوصيتش به خاطر اين است که در اربعين حسيني ياد شهادت حسين زنده شد و اين چيز بسيار مهمي است . شما فرض کنيد اگر...
چهارشنبه 29 مهر 1394    
بازدید: 260
اهميت اربعين از کجاست ؟ صرف اينکه چهل روز از شهادت شهيد مي گذرد ، چه خصوصيتي دارد ؟ اربعين خصوصيتش به خاطر اين است که در اربعين حسيني ياد شهادت حسين زنده شد و اين چيز بسيار مهمي است . شما فرض کنيد اگر اين شهادت عظيم در تاريخ اتفاق مي افتاد يعني حسين بن علي و بقيه شهيدان در کربلا شهيد مي شدند ، اما بني اميه موفق مي شدند همانطور که خود حسين را و ياران عزيزش را از صفحه روزگار برافکندند و جسم پاکشان را در زير خاک پنهان کردند ، ياد آنها را هم از خاطره نسل بشر در آن روز و روزهاي بعد محو کنند .ببينيد در اين صورت آيا اين شهادت فايده اي براي عالم اسلام داشت ؟ يا اگر هم براي آن روز يک اثري مي گذاشت ، آيا اين خاطره در تاريخ هم ، براي نسلهاي بعد هم ، براي گرفتاريها و سياهي ها و تاريکي ها و يزيديهاي دوران آينده تاريخ هم اثري روشنگر و افشا کننده داشت ؟ اگر حسين شهيد مي شد ، اما مردم آن روز و مردم نسلهاي بعد نمي فهميدند که حسين شهيد شده ، آيا اين خاطره چه اثري و چه نقشي مي توانست در رشد و سازندگي و هدايت و برانگيزانندگي ملتها و اجتماعات و تاريخ بگذارد ؟
مي بينيد که هيچ اثري نداشت ، بله حسين که شهيد مي شد ، خود او به اعلي عليين رضوان خدا مي رسيد ، شهيداني که کسي نفهميد و در غربت ، در سکوت ، در خاموشي شهيد شدند ، به اجر خودشان در آخرت رسيدند ، روح آنها فتوح و گشايش را در درگاه رحمت الهي به دست آورد ، اما آيا چقدر درس شدند ، چقدر اسوه شدند ، درس ، آن شهيدي مي شود که شهادت او و مظلوميت او را نسلهاي معاصر و آينده او بدانند و بشنوند ، درس و اسوه آن شهيدي مي شود که خون او بجوشد و در تاريخ سرازير بشود ، مظلوميت يک ملت آن وقتي مي تواند زخم پيکر ستم کشيده شلاق خورده ملتها را شفا بدهد و مرهم بگذارد که اين مظلوميت فرياد بشود ، اين مظلوميت به گوش انسانهاي ديگر برسد ، براي همين است که امروز ابرقدرتها صدا توي صدا انداختند که صداي ما بلند نشود ، براي همين است که حاضرند پولهاي گزاف خرج کنند تا دنيا نفهمد که جنگ تحميلي چرا به وجود آمد ، با چه انگيزه اي ، با دست که ، با تحريک که . آن روز هم دستگاههاي استکباري ، حاضر بودند هر چه دارند خرج کنند به قيمت اين که نام و ياد حسين و خون حسين و شهادت عاشورا مثل درس در مردم آن زمان و ملتهاي بعد باقي نماند و شناخته نشود . البته در اوائل کار درست نمي فهميدند که چقدر مطلب با عظمت است . هر چه بيشتر گذشت ، بيشتر فهميدند .
در اواسط دوران بني عباس حتي قبر حسين بن علي عليه السلام را ويران کردند ، آب انداختند ، خواستند از او هيچ اثري باقي نماند . نقش ياد و خاطره شهيدان و شهادت اين است ، شهادت بدون خاطره ، بدون ياد ، بدون جوشش خون شهيد ، اثر خودش را نمي بخشد و اربعين آن روزي است که برافراشته شدن پرچم پيام شهادت کربلا در آن روز آغاز شد و روز بازماندگان شهداست . حالا چه در اربعين اول ، خانواده امام حسين عليه السلام به کربلا آمده باشند و چه نيامده باشند . اما اربعين اول آن روزي است که براي اولين بار زائران شناخته شده حسين بن علي به کربلا آمدند ؛ جابربن عبدالله انصاري است و عطيه از اصحاب پيغمبر ، از ياران امير المومنين و آمدند آن جا و جابربن عبدالله حتي نابينا بود - آن طور که در نوشته ها و اخبار هست - و دستش را عطيه گرفت و برد روي قبر حسين بن علي گذاشت و او قبر را لمس کرد و گريه کرد و با حسين بن علي عليه السلام حرف زد و با آمدن خود و با سخن گفتن خود خاطره حسين بن علي را زنده کرد و سنت زيارت قبر شهداء را پايه گذاري کرد . يک چنين روزمهمي است روز اربعين.
حرکت امام حسين(ع) براى اقامه‏ى حق و عدل بود: «انّما خرجت لطلب‏الاصلاح فى امّة جدّى اريد ان امر بالمعروف وانهى عن‏المنکر ...»( بحارالانوار، ج 44، ص 329). در زيارت اربعين که يکى از بهترين زيارات است، مى‏خوانيم: «و منح‏النّصح و بذل مهجته فيک ليستنقذ عبادک من‏ الجهالة و حيرةالضّلاله». آن حضرت در بين راه، حديث معروفى را که از پيامبر(ص) نقل کرده‏اند، بيان مى‏فرمايند: «ايهاالنّاس انّ رسول‏اللَّه صلّى ‏اللَّه عليه و اله و سلّم قال: من رأى سلطانا جائرا مستحلّا لحرم‏اللَّه ناکثا لعهداللَّه مخالفا لسنة رسول‏اللَّه صلّى ‏اللَّه عليه و اله و سلم يعمل فى عباداللَّه بالاثم والعدوان فلم يغيّر عليه بفعل و لاقول کان حقّا على‏اللَّه ان يدخله مدخله» (بحارالانوار، ج 44، ص 382).
تمام آثار و گفتار آن بزرگوار و نيز گفتارى که درباره‏ى آن بزرگوار از معصومين رسيده است، اين مطلب را روشن مى‏کند که غرض، اقامه‏ ى حق و عدل و دين خدا و ايجاد حاکميت شريعت و برهم زدن بنيان ظلم و جور و طغيان بوده است. غرض، ادامه‏ى راه پيامبر اکرم(ص) و ديگر پيامبران بوده است که: «يا وارث ادم صفوةاللَّه يا وارث نوح نبىّ‏اللَّه ...»( مفاتيح‏ الجنان، زيارت وارث‏) و معلوم است که پيامبران هم براى چه آمدند: «ليقوم‏النّاس بالقسط». اقامه ‏ى قسط و حق و ايجاد حکومت و نظام اسلامى.
اساساً اهميت اربعين در آن است که در اين روز، با تدبير الهى خاندان پيامبر(ص)، ياد نهضت حسينى براى هميشه جاودانه شد و اين کار پايه‏گذارى گرديد. اگر بازماندگان شهدا و صاحبان اصلى، در حوادث گوناگون - از قبيل شهادت حسين‏ بن‏ على(عليه‏ السّلام) در عاشورا - به حفظ ياد و آثار شهادت کمر نبندند، نسلهاى بعد، از دستاورد شهادت استفاده‏ ى زيادى نخواهند برد.
درست است که خداى متعال، شهدا را در همين دنيا هم زنده نگه مى‏دارد و شهيد به طور قهرى در تاريخ و ياد مردم ماندگار است؛ اما ابزار طبيعى‏ اى که خداى متعال براى اين کار - مثل همه‏ ى کارها - قرار داده است، همين چيزى است که در اختيار و اراده‏ ى ماست. ما هستيم که با تصميم درست و بجا، مى ‏توانيم ياد شهدا و خاطره و فلسفه ‏ى شهادت را احيا کنيم و زنده نگهداريم.

رمز زنده‏ ماندن واقعه‏ ى عاشورا

اگر زينب ‏کبرى‏(سلام ‏اللَّه‏ عليها) و امام سجّاد(صلوات‏ اللَّه‏ عليه) در طول آن روزهاى اسارت - چه در همان عصر عاشورا در کربلا و چه در روزهاى بعد در راه شام و کوفه و خود شهر شام وبعد از آن در زيارت کربلا و بعد عزيمت به مدينه و سپس در طول سالهاى متمادى که اين بزرگواران زنده ماندند - مجاهدات و تبيين و افشاگرى نکرده بودند و حقيقت فلسفه‏ ى عاشورا و هدف حسين‏ بن‏ على و ظلم دشمن را بيان نمى‏کردند، واقعه ‏ى عاشورا تا امروز، جوشان و زنده و مشتعل باقى نمى‏ماند.
چرا امام صادق(عليه‏ الصّلاة والسّلام) - طبق روايت - فرمودند که هر کس يک بيت شعر درباره‏ ى حادثه‏ ى عاشورا بگويد و کسانى را با آن بيت شعر بگرياند، خداوند بهشت را بر او واجب خواهد کرد؟(1) چون تمام دستگاههاى تبليغاتى، براى منزوى کردن و در ظلمت نگهداشتن مسأله‏ ى عاشورا و کلاً مسأله ‏ى اهل‏بيت، تجهيز شده بودند تا نگذارند مردم بفهمند چه شد و قضيه چه بود. تبليغ، اين‏گونه است. آن روزها هم مثل امروز، قدرتهاى ظالم و ستمگر، حداکثر استفاده را از تبليغات دروغ و مغرضانه و شيطنت‏ آميز مى‏کردند. در چنين فضايى، مگر ممکن بود قضيه‏ ى عاشورا - که با اين عظمت در بيابانى در گوشه‏ يى از دنياى اسلام اتفاق افتاده - با اين تپش و نشاط باقى بماند؟ يقيناً بدون آن تلاشها، از بين مى ‏رفت.
آنچه اين ياد را زنده کرد، تلاش بازماندگان حسين‏ بن‏ على(عليه ‏السّلام) بود. به همان اندازه که مجاهدت حسين‏ بن‏ على(عليه ‏السّلام) و يارانش به عنوان صاحبان پرچم، با موانع برخورد داشت و سخت بود، به همان اندازه نيز مجاهدت زينب (عليهاالسّلام) و مجاهدت امام سجّاد(عليه‏السّلام) و بقيه‏ ى بزرگواران، دشوار بود. البته صحنه آنها، صحنه‏ ى نظامى نبود؛ بلکه تبليغى و فرهنگى بود. ما به اين نکته‏ ها بايد توجه کنيم.

درسى که اربعين به ما مى ‏دهد

درسى که اربعين به ما مى ‏دهد، اين است که بايد ياد حقيقت و خاطره ‏ى شهادت را در مقابل طوفان تبليغات دشمن زنده نگهداشت. شما ببينيد از اول انقلاب تا امروز، تبليغات عليه انقلاب و امام و اسلام و اين ملت، چه قدر پرحجم بوده است. چه تبليغات و طوفانى که عليه جنگ به راه نيفتاد جنگى که دفاع و حراست از اسلام و ميهن و حيثيت و شرف مردم بود. ببينيد دشمنان عليه شهداى عزيزى که جانشان - يعنى بزرگترين سرمايه‏ شان - را برداشتند و رفتند در راه خدا نثار نمودند، چه کردند و مستقيم و غيرمستقيم، با راديوها و روزنامه ها و مجله‏ ها و کتابهايى که منتشر مى‏ کردند، در ذهن آدمهاى ساده ‏لوح در همه جاى دنيا، چه تلقينى توانستند بکنند.
حتّى افراد معدودى از آدمهاى ساده ‏دل و جاهل و نيز انسانهاى موجّه و غير موجّهى در کشور خودمان هم، در آن فضاى ملتهب جنگ، گاهى حرفهايى مى ‏زدند که ناشى از ندانستن و عدم احاطه به حقايق بود. همين چيزها بود که امام عزيز را برمى‏ آشفت و وادار مى‏ کرد که با آن فرياد ملکوتى ، حقايق را با صراحت بيان کند.
اگر در مقابل اين تبليغات، تبليغات حق نبود و نباشد و اگر آگاهى ملت ايران و گويندگان و نويسندگان و هنرمندان، در خدمت حقيقتى که در اين کشور وجود دارد، قرار نگيرد، دشمن در ميدان تبليغات غالب خواهد شد. ميدان تبليغات، ميدان بسيار عظيم و خطرناکى است. البته، اکثريت قاطع ملت و آحاد مردم ما، به برکت آگاهىِ ناشى از انقلاب، در مقابل تبليغات دشمن بيمه هستند و مصونيت پيدا کرده‏اند. از بس دشمن دروغ گفت و چيزهايى را که در مقابل چشم مردم بود، به عکس و واژگون نشان داد و منعکس کرد، اطمينان مردم ما نسبت به گفته‏ ها و بافته‏ ها و ياوه‏ گوييهاى تبليغات جهانى ، بکلى سلب شده است.
دستگاه ظالم جبار يزيدى با تبليغات خود، حسين‏ بن‏ على(ع) را محکوم مى‏ ساخت و وانمود مى‏ کرد که حسين ‏بن ‏على(ع) کسى بود که بر ضد دستگاه عدل و حکومت اسلامى و براى دنيا قيام کرده است!! بعضى هم، اين تبليغات دروغ را باور مى‏ کردند. بعد هم که حسين‏ بن‏ على(عليه ‏السّلام)، با آن وضع عجيب و با آن شکل فجيع، به وسيله‏ى دژخيمان در صحراى کربلا به شهادت رسيد، آن را يک غلبه و فتح وانمود مى‏ کردند! اما تبليغات صحيح دستگاه امامت، تمام اين بافته ‏ها را عوض کرد. حق، اين گونه است.
از بيانات حضرت آيت الله العظمي خامنه اي (مدظله العالى)29/ 06/ 68
منبع :
پايگاه مقام معظم رهبري